Το studio του David Castellani είναι τόσο ιδιαίτερο, που το κλασικό My Studio format χρειάζεται παραπάνω χώρο για να το χωρέσει. Με αφορμή το νέο του EP Balloonatic από την προσωπική του label, Noetic, ο Castellani ανοίγει τις πόρτες του L.A. studio του και μιλά για τα εργαλεία που διαμορφώνουν τη δουλειά του.
Ο ίδιος τρέχει μια μικρή techno imprint με το όνομα Noetic και μια νέα modular synth εταιρεία, την Anti-Kulture. Το βάρος της δουλειάς του πέφτει σε live Eurorack performances και σε ένα setup φτιαγμένο ξεκάθαρα για hardware. Όπως λέει, αυτό που τον τραβά περισσότερο στα music hardware είναι ότι κάθε μονάδα έχει τα δικά της quirks και strengths, και ακριβώς αυτή η διαδικασία εκμάθησης τροφοδοτεί την εμμονή του.
Το κέντρο του studio
Το βασικό του workhorse space βασίζεται σε ένα APB Dynasonics Pro Desk-8, έναν 32-channel analog mixing console, μέσα από τον οποίο περνούν όλα πριν φτάσουν στην soundcard. Ο Castellani δηλώνει ενθουσιασμένος με τον συγκεκριμένο mixer, τον οποίο περιγράφει ως εξαιρετικό κομμάτι δουλειάς.
Στο monitoring χρησιμοποιεί ένα ζευγάρι Adams S3H, ενώ τον έλεγχο των keyboard synths αναλαμβάνει ένα Sequentix Cirklon 2. Το studio είναι γεμάτο με παλιά και σύγχρονα hardware synths, από Juno-106, Pro-One και MonoPoly μέχρι Solaris, Super-6 και Iridium. Το τελευταίο διάστημα, όπως λέει, έχει βουτήξει ακόμη περισσότερο στο Eurorack.
FM, modular και sequencers
Ο Elektron Digitone Keys έχει διπλό ρόλο στο setup του, αφού λειτουργεί και ως main MIDI keyboard. Για τον Castellani, ο Digitone είναι ένα four-voice FM synth που του αρέσει ιδιαίτερα, γιατί η FM synthesis μπορεί να δώσει τραχιά αποτελέσματα, αλλά εύκολα καταλήγει σε ένα θολό mess αν δεν ελεγχθεί σωστά. Στη δική του προσέγγιση, η Elektron έχει πετύχει ακριβώς αυτό το ισορροπημένο σημείο και το όργανο το προτείνει σε όλους, ειδικά για metallic ήχους όπως bells και glassy textures.
Τα modular synthesizers αποτελούν, όπως λέει, βασικό κομμάτι της ζωής του. Περιγράφει το παίξιμο με modular rig σαν μια σχέση αντίστοιχη με το να καβαλάς άλογο: κρατάς τα ηνία, αλλά το αποτέλεσμα βγαίνει από μια στενή συνεργασία. Για εκείνον, αυτή η διαδικασία είναι γεμάτη ανακαλύψεις, και το τελικό σημείο της διαδρομής του αφήνει πάντα αίσθηση πληρότητας.
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα ενός μεγάλου modular setup είναι, κατά τον Castellani, η απουσία οθόνης υπολογιστή. Αυτό κάνει την εμπειρία πιο κοντά σε ένα acoustic instrument, με περισσότερη εμπιστοσύνη στο αυτί και λιγότερη εξάρτηση από το οπτικό feedback. Όπως σημειώνει, το Eurorack μπορεί να είναι βαθύ πεδίο, αλλά αξίζει να μπει στο workflow περισσότερων μουσικών.
Anti-Kulture, TB-303 και Perc
Στην πλευρά των δικών του σχεδίων, ο Castellani παρουσιάζει το Precision Disrupter της Anti-Kulture. Πρόκειται για έναν generative sequencer που δουλεύει με controlled randomization και δημιουργήθηκε με γνώμονα το performance και τη δημιουργικότητα. Η ομάδα δούλευε πάνω του για δύο χρόνια και το πρώτο module κυκλοφόρησε στις αρχές του 2023. Σύμφωνα με τον ίδιο, στόχος ήταν να καλύψει ένα κενό στον χώρο του Eurorack και να βοηθήσει τον μουσικό να κρατήσει την πολύτιμη δημιουργική ενέργεια, βρίσκοντας αποτελεσματικά αποτελέσματα on the fly.
Φυσικά, υπάρχει και η TB-303. Ο Castellani τη χαρακτηρίζει σχεδόν αδύνατο να περιγραφεί με τρόπο που να μην έχει ήδη ειπωθεί, αφού αποτελεί εμβληματικό όργανο ολόκληρου μουσικού κινήματος και εμφανίζεται πρακτικά σε κάθε κομμάτι που φτιάχνει. Η χαρακτηριστική sequencer λογική της, με gates, accents και slides, παραμένει για εκείνον μοναδική. Πρόσφατα την έχει συνδυάσει με το Splice, το νέο distortion box της Plankton Electronics, με αποτελέσματα που περιγράφει ως ιδιαίτερα έντονα.
Ξεχωριστή θέση έχει και το Perc της Polyend, ένα εργαλείο που πλέον έχει αποσυρθεί. Το Perc μεταφέρει ηλεκτρονικό έλεγχο σε acoustic percussive instruments, με έναν μηχανικά ελεγχόμενο hammer που μπορεί να τοποθετηθεί πάνω σε drum heads και άλλα κρουστά και να τα παίξει μέσω MIDI και CV. Ο Castellani το έχει χρησιμοποιήσει επανειλημμένα στους δίσκους του και στα snare μέρη του κομματιού Asphyxia. Όπως λέει, είναι σαν να έχεις τον John Bonham στην πίσω τσέπη σου.
Αναφέρεται επίσης ότι απολαμβάνει ιδιαίτερα να ανεβάζει το tempo πάνω από 200 bpm και να βλέπει το Perc να «τρελαίνεται», σε σημείο να μοιάζει πως απογειώνεται. Στο Asphyxia το Perc ακούγεται ξεκάθαρα στα snare parts.
Ένα studio με χαρακτήρα
Πέρα από τα synths και τα drum tools, το studio του Castellani έχει και πιο προσωπικές πινελιές. Ανάμεσα στα αντικείμενα που ξεχωρίζουν βρίσκονται φιγούρες από το Back to the Future, μια ταινία που ο ίδιος αγαπά ιδιαίτερα από παιδί. Όπως λέει, το φιλμ συνδέθηκε με την αμερικανική του περιπέτεια και κρατά μέχρι σήμερα μια σχεδόν μαγική θέση για εκείνον.
Το Balloonatic του David Castellani είναι διαθέσιμο τώρα μέσω της Noetic.
